Cyberdreigingen vormen een steeds groter risico voor organisaties. Om de digitale weerbaarheid binnen Europa te versterken, heeft de Europese Unie de NIS2-richtlijn ingevoerd. Deze wetgeving stelt strengere eisen aan organisaties op het gebied van cybersecurity, risicobeheer en incidentrespons.
De richtlijn bouwt voort op de oorspronkelijke NIS-wetgeving en heeft als doel om essentiële en belangrijke sectoren beter te beschermen tegen cyberaanvallen en andere digitale verstoringen. Daarbij ligt de focus niet alleen op techniek, maar ook op processen, governance en verantwoordelijkheid binnen organisaties.
De richtlijn is van toepassing op een brede groep organisaties, waaronder bedrijven in sectoren zoals IT, cloud-diensten, digitale dienstverlening, energie, transport, logistiek en andere kritieke infrastructuren.
Ook organisaties die onderdeel uitmaken van een toeleveringsketen kunnen indirect te maken krijgen met de eisen. Steeds vaker vragen klanten en partners namelijk om aantoonbare beveiligingsmaatregelen van hun leveranciers.
Organisaties moeten verschillende maatregelen nemen om risico’s te beheersen en incidenten te voorkomen. Hierbij gaat het onder andere om:
– Het uitvoeren van risicobeoordelingen
– Het beheren van beveiligingsrisico’s
– Het melden van incidenten binnen vastgestelde termijnen
– Het beveiligen van leveranciers en ketens
– Het trainen van medewerkers op cybersecurity
– Het betrekken van management bij beveiligingsbeleid
Hiermee wordt cybersecurity een verantwoordelijkheid van de gehele organisatie en niet alleen van de IT-afdeling.
Naast het voldoen aan wetgeving helpt een goede beveiligingsstrategie organisaties om cyberrisico’s te verkleinen en de continuïteit van bedrijfsprocessen te beschermen. Organisaties moeten bovendien steeds vaker kunnen aantonen welke maatregelen zij nemen om hun digitale omgeving veilig te houden.
Trust Guard ondersteunt organisaties met geautomatiseerde kwetsbaarheidsscans die helpen bij het identificeren van technische risico’s binnen websites en systemen. Hierdoor ontstaat inzicht in mogelijke kwetsbaarheden die aandacht vereisen en kunnen organisaties beter voorbereid zijn op compliance-eisen en audits.
